beczeć


beczeć
beczeć I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIa, beczećczę, beczećczy, beczećczał, beczećczeli {{/stl_8}}– beknąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVa, beczećnę, beczećnie, beczećnij, beczećnął, beczećnęli {{/stl_8}}{{stl_7}}'wydawać głos (o owcy, kozie) ' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}beczeć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIa {{/stl_8}}{{stl_7}}, {{/stl_7}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'głośno płakać': {{/stl_7}}{{stl_10}}No już nie becz, mamusia kupi ci nową zabawkę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'śpiewać, fałszując'{{/stl_7}}{{stl_17}}ZOB. {{/stl_17}}{{stl_7}}śpiewać [beczeć] baranim głosem {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • beczeć — ndk VIIb, beczećczę, beczećczysz, beczećbecz, beczećczał beknąć dk Va, beczećnę, beczećniesz, beczećnij, beczećnął, beczećnęła, beczećnęli 1. «o owcy lub kozie: wydawać głos» przen. zwykle ndk a) «brzydko śpiewać» b) «o niektórych instrumentach:… …   Słownik języka polskiego

  • śpiewać [beczeć] baranim głosem — {{/stl 13}}{{stl 7}} płakać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Będziesz śpiewał baranim głosem, jak nie zabierzesz się do nauki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pobekiwać — ndk VIIIb, pobekiwaćkuję, pobekiwaćkujesz, pobekiwaćkuj, pobekiwaćiwał 1. «o niektórych zwierzętach (np. owcach, kozach): beczeć od czasu do czasu, beczeć po cichu» Pobekujące owce, jagnięta. 2. pot. «płakać po cichu, z przerwami; popłakiwać»… …   Słownik języka polskiego

  • pobekiwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, pobekiwaćkuję, pobekiwaćkuje {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o niektórych zwierzętach, np. owcach, kozach: beczeć co pewien czas, beczeć po cichu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Słychać było …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • бекать — бебекать, бекетать блеять по овечьи , укр. бекати, сербохорв. бе̑кне̑м блею , словен. bekati, beketati, польск. bekac, beczec, чеш. bekati, bečeti и т. д. Звукоподражательное, ср. лтш. bę̃ – межд., передающее блеяние овец и коз (М. – Э. 1, 287) …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • beczenie — n I 1. rzecz. od beczeć. 2. lm D. beczenieeń «głos wydawany przez owce lub kozy; bek» …   Słownik języka polskiego

  • beknąć — dk Va, beknąćnę, beknąćniesz, beknąćnij, beknąćnął, beknąćnęła, beknąćnęli 1. forma dk czas. beczeć (p.) 2. forma dk czas. bekać (p.) 3. pot. «ponieść za coś odpowiedzialność, zwłaszcza materialną; zapłacić za coś dużo pieniędzy» Grubo beknąć za… …   Słownik języka polskiego

  • buczeć — ndk VIIb, buczećczę, buczećczysz, buczećbucz, buczećczał, buczećczeli 1. «wydawać niski, przeciągły dźwięk» Syrena fabryczna buczy. Buczą sygnały statków. Słychać buczącego trzmiela. 2. pot. «głośno płakać; beczeć» Przestań buczeć. Czego buczysz? …   Słownik języka polskiego

  • koza — m IV, CMs. kozazie; lm D. kóz 1. «Capra hircus, zwierzę domowe z rodziny pustorożców, ssące, przeżuwające, hodowane w wielu rasach dla mleka, wełny, mięsa, skóry; koza domowa; potocznie: samica tego zwierzęcia» Biała, czarna, łaciata koza. Stado… …   Słownik języka polskiego

  • meczeć — ndk VIIb, meczećczy, meczećczał «o owcy, kozie: wydawać głos; beczeć» Kozy meczały żałośnie …   Słownik języka polskiego